10 Ocak 2007

Okul arkadaslarimiz ile birlikte firsat buldukça ormanda kisa yürüyüslere çikiyoruz. Yaklasik 2 saat süren bu gezilerimiz sirasinda mevsim ve hava durumuna göre börtü böcek inceliyor, kuru yaprak biriktiriyor veya dereye taslar atabiliyoruz.
Yürüyüsümüzün en uç noktasinda her anne çantasindan meyve, kek, kurabiye veya sekerleme çikartip ikram ediyor. Bence bu çocuklarin sadece birbirleri ile degil baska yetiskinlerle de iletisim kurmasini ögrenmeleri için harika bir imkan.

Hayat tarzimiza bu gibi aktiviteleri dahil edebilme olanagini buldugumuz için çok mutluyum.

09 Ocak 2007

Canim, 3 yasindaki bir çocuk bu kadar gerilime daha ne kadar dayanabilir ki?
Hain Anne olan ben tam bir ay boyunca Paprikaya hediyeler için beklemesi gerektigini tekrar tekrar söyleyip durdum...

Benim sabirli minik Papatyam son dakikaya kadar dayandi.

Tüm gün boyunca heycandan hiç birsey yemeyen kizimiz aksam saati olup misafirlerimiz geldiginde sofraya saldirdi sanki. "Kim çorba içer?" soruma yogun tezahürat ile yanit veren Paprika, daha ben herkesin çorbasini servis edemeden kendininkini bitirmis, daha da koymam için israr ediyordu.

Kendisi rahat yesin diye verdigimiz tatli kasigi o kocaman açligini doyuramiyor olacakti ki, bir anda bardagindan kamisini yakalayip, çorbasina daldirmaya karar verdi.

Iste o an saatin neredeyse 9 oldugunu fark ettim ve bu uykusuz, aç çocugun daha fazla bekletilmesinin çok acimasizca olduguna karar verdim.

Büyük telasla birer birer hediyelerimizi açtik... ve karar verdik: Noelbaba daha sik gelmeli!
Hani derler ya "çikmaz ayin son Çarsambasi olunca" iste bu fotograf o günün gerçekten gelebileceginin kaniti olsa gerek. Çok özlemistik birbirimizi!

15 Aralık 2006

Babamla araba yaristiriyorum... onu sadece ekrani görebilmek için, yükseltici olarak kullandigimdan haberi yok galiba ;-)

Ne tesadüftür ki Winnie the Pooh'nun 3. yas günü bizimkiyle ayni zamana denk geliyor. Eh Winnie dergisi araciligi ile parti sapkasi gönderir de biz takmaz miyiz?

13 Aralık 2006

Bu yil Paprikayi Noelbaba ile tanistirdim. Yillardir oldugu gibi bu Araligin da ilk haftasi çamimizi kurmaya basladim.
Hani kitaplarda anlattiklari hayran bakan kocaman çocuk gözleri vardir ya... Benim kizim iste o kocaman gözler ile agacimizi seyreder oldu. Niyetim agaci kurmak, sonra süslemeyi birlikte yapmakti. Ancak karsisina geçip seyretmek daha çok hosuna gitti galiba.
Bu hazirliklarin ortasinda ona Noelbaba'dan bahseder buldum kendimi... bu konulara çok dikkatli yaklasirim genelde (Disperisi, Cadilar vs...) ama birden agzimdan "Noelbaba hediye getirecek" çikiverdi.
Hayranliginin kat sayisi birden artiverdi... Kim? Neden? Nereden? gibi sorular birbirinin ardina gelmeye basladi. Hemen aslinda Noelbabanin Türkiyede dogdugunu ve büyüdügünü ama havalar çok isininca daha soguk olan uzak ülkelere gittigini, artik yilbaslarinda buralari ziyaret ederek uslu duran çocuklara hediyeler getirdigini de eklemeyi ihmal etmedim.

Simdi günlerdir "Noelbaba gelecek, hediye getirecek" konusu en favorimiz. Ona mektup yaziyoruz. Dergilerden istedigimiz seylerin resimlerini kesiyor, yapistiriyoruz.

Her geçen gün agacimizin altinda ufak ufak birikmeye baslayan paketlerin acaba neler oldugunu çok merak ediyoruz... Aldigimiz yanit hep ayni: "Kizim bunlar kutular. Noelbaba gelecek sonra içlerini dolduracak"

Henüz zaman mevhumu tam olarak yerlesmediginden, minik Paprikam sorup duruyor: "Andem, Noelbaba kaç saatte gelecek?"

08 Aralık 2006

ZipZip

Anneannem geldigi zaman "tam süper" oluyor... arkadaslarimla deli gibi zipliyoruz.
From ZipZip Ece
From ZipZip Ece

05 Aralık 2006

Farkindalik

Öyle bir zamana geldik ki, Paprika kendince hesaplar yapiyor. Bugüne kadar ona verdigimiz terbiye, koydugumuz kurallari sorgusuz kabul ediyordu veya uygulamak istemedigi için red ediyordu.
Ancak simdi benim izin vermedigim seyleri baska yasitlarinin yaptigini görünce "Ama..." diye itiraz ediyor. Hayretle karsiladigi seylerden bazi örnekler:
- Çocuk Kola içiyor
- XXX emniyet kemerini kendi açiyor
- Biberon kullaniyor, hem de sokakta
- O neden araba koltuguna oturmuyor
- Annesinin cep telefonuyla oynuyor
Basta çok zorlandim hepsine ayri ayri yanitlar bulmak için ama simdi cevabini buldum:
"Kizim onlar baska, biz baska. Her anne kendi çocuguna göre karar verir. Ben böyle karar verdim."
Elbette bu yanit itirazlarin sonu anlamina gelmiyor ama sanirim ona hayati boyunca karsilasabilecegi durumlarda aklina getirecegi  iyi bir ögüt oldu. 

04 Aralık 2006

Masaüstüme ekledigim akilli bir araç ile artik Paprikamin blog'unu daha ayrintili tutmayi umuyorum... Bundan aylar önce de ayni seyi yazdigimdan eminim ama... bu arada gelismeler oldu tabi: Youtube'a üye olduk, mini filmler upload ettik vs...

01 Kasım 2006

Aradan aylar geçmis... bakalim biraz telafi edebilecekmiyiz?

30 Nisan 2006

Bugün gittiğimiz tiyatro gösterisinden sonra oyuncular sahneden inip, çocuklarla tokalaştılar. Çoğu bizim de önümüzden geçip Paprikamızı sevdi.
Başrol oyuncusu Nino da yanımızdaki çocuğa ilgi gösterdi...
Artık herkes gitmişti, biz de arabaya ilerliyorduk. Kızım yolun ortasında durdu ve ilerlemeyi red ediyordu. Ne olduğunu anlamakta güçlük çekiyordum. Birden: "Neden çak yapmadı?" dediğini anladım.
Tırıs tırıs salona geri döndük, sahne arkasından Nino'yu çağırdık ve onunla da selamlaştık.

Akıllı bıdığım benim!

16 Nisan 2006













Bu yıl balkon peysajını bir profesyonelin emin ellerine bırakmaya karar verdik.
*no comment*

Nihayet havalar ara ara da olsa güzel yüzünü gösteriyor. Bir kaç arkadaşımızla Tribeca'da kahvaltı için buluştuk. Sultan Paprika da teşrif ettiler.
Ama herkes alıyordu... gerçekten!

15 Nisan 2006

Babam seyahate giderken beni de alması için ısrar ederim... çok yer kaplamayacağımı da ıspatlarım!
Kuzenim beni ziyarete gelir... biz birbirimizi çok severiz!

28 Şubat 2006

ama gözünüz daima üzerlerinde olmali! Posted by Picasa
 Posted by Picasa
Arkadasiniz ile rahatça sohbet edebilmek için çocugunuza oyalanacak birseyler almalisiniz mutlaka! Posted by Picasa