Çalismaya basladim! Kim inanirdi ki Paprika benim en büyük destekçim olacakti? O yuvaya basladigindan beri çalismayi düsünüyordum gerçi... Ama gittigim onlarca is görüsmesi hiç olumlu olmadi. Gerçi kimse "gel, çalis" da dememisti ama içime sinmiyordu iste... ya uzakti, ya mesaisi uzundu vs...

Haziran'in sonundan beri düzenli ise gidiyorum. Ama kizimin hayat akisinda olagan üstü degisiklikler olmadi. Sabahlari yine birlikte kalkip kahvalti ediyoruz, birlikte giyiniyoruz, Saziye gelince ben veda edip, isime gidiyorum.
Aksam geldigimde sofrada olunuyor genelde (bu benim için çok keyifli). Hemen yemege katiliyorum... 2 saat kadar birlikte kaliteli zaman geçiriyoruz - sonra yatak vakti.

Ah su yatak vakti konusunda çok dertliyim aslinda: hava geç karardigi için bir türlü uyku vaktinin geldigini kabullendiremiyorum. Hala yaninda olmami istiyor uyuyana kadar... Genelde oluyorumda... bazen insan kendisi için birseyler yapmak istiyor iste...